Kitap Resimli Adam - Bradbury

Tarih: | Yazar: Yasemin Yiğit Kuru

0

Resimli Adam – Bradbury

Kesinlikle karamsar birşeyler okumam lazım geliyordu. Madem dışarı çıkmıyordum, güvenli evimde neşeli şeylerle vakit geçirmek istemedim hiç.

Uzun süredir Ray Bradbury’nin iki kitabından birini seçip okumayı istiyordum. Yakma Zevki ve Resimli Adam. En sonunda Resimli Adam’da karar kıldım.Vakti geldi diyerek başladım…

Hemen ertesi gün farkettim ki Ray Bradbury’nin ölüm yıldönümüydü. Böyle tesadüfler çok oluyor benim hayatımda..Elimde olmadan bir anlam yüklüyorum ve iç güdülerimin çok kuvvetli olmasıyla övünüp duruyorum. Kime ne yararı var orası tartışılır elbette. 🙂

Kitap, tipik Bradbury romanları gibi hemen beni kendine çekmedi tabii. Sizi bilmiyorum ama ben Bradbury’nin dünyasına girmekte biraz zorlanıyorum. Ayrıca benim alıştığım tarzda bilim kurgu da değil tarzı. Okurken “şu anda okuduğum aslında bilim kurgu değil” diye düşünüyorum çoğu zaman.. İçerisine uzay temalarının, farklı şehirler yerine farklı gezegen adlarının serpiştirildiği, zamanımıza ve dünyamıza ait duyguları barındıran karamsar öyküler genelde.

Ayfer Tunç - Taş, Kağıt, MakasBu noktada durup düşünmeden edemiyorum, Ayfer Tunç bilim kurgu yazsa benzer öyküler çıkabilir ortaya 🙂 Hatta çok uğraşmasına da gerek yok, Taş, Kağıt, Makas örneğin, Mars’ta kurulan bir kolonide geçiyor olabilir rahatlıkla.

Bir ara aklıma çok parlak olduğunu düşündüğüm bir fikir gelmişti. Acaba günlüğümü yazarken şimdiden 100 yıl sonra yaşıyormuşum gibi yazsam nasıl olur diye. Tabii, sonra bu fikri uygulamak zor geldi bana ve bilinmeyen bir geleceğe erteledim (Bir Bradbury değilim elbette 🙂 )

Bradbury öykülerinin içine dalmakta zorlansam da, daldığımda da çıkmakta zorlanıyorum.

Resimli Adamda da bu şekilde oldu..

Tabii onunla aynı anda okuduğum Tom Robbins’in B is for Beer kitabının da etkisi olmadı değil. Aklımı çelip duruyordu bir köşeden, ben daha eğlenceliyim onu bırak, beni oku diye. Birlikte okunmalarını kesinlikle tavsiye etmiyorum 🙂 (Bilim Kurgu olmadığı için bu kitap kapsam dışında maalesef)

Resimli adamda bir büyük öykü var, -ki bundan çok az bahsediliyor aslında, başında ve sonunda 15-20 sayfa kadar. Vücudunda dövmeler olan bir adam, dövmelerin gece olunca hareket ederek geleceğe ait hayatlardan kesitler gösterdiğini iddia ediyor. Daha sonra geleceğe ait olan bu öyküleri okumaya başlıyoruz. Kısa kısa 18 tane öykü anlatılıyor büyük öykünün içerisinde. Küçük öyküler birbirleri ile bağlantısız olsalar da hepsi büyük öyküye resimli adamın vücudu ile bağlılar. Bu şekilde bakılırsa bir roman olduğu düşünülebilir. Ama aslında bir öykü kitabı.

Bradbury

Öykülerden beni en çok etkileyen “Bitmeyen Yağmur” oldu. Öykü Venüs’te geçiyor. Venüs’ün bitmeyen yağmurunda, araçları kaza yapan bir grup astronot kendileri için güvenli ve yağmurdan korunabilecekleri bir yer ararlar. Açıkcası insanların Venüs’te normal kıyafetlerle, dünyadaymışçasına rahat nefes alarak, vurgulandığı şekilde kafalarında şapka dahi olmadan yürüyebileceklerini pek zannetmiyorum. Ama bu Bradbury öyküsü, önemli olan öykü, teknik detaylara takılmayalım lütfen.

İnsanların asla dinmeyen bir yağmur karşısında nasıl çaresiz olabileceklerini, neler deneyimleyeceklerini, nasıl hissedeceklerini, gitgide delirmeye yaklaşmalarını ve ortamın karamsarlığını öyle güzel aktarıyor ki sanki yağmur damlalarını yüzünüzde hissediyorsunuz..

Bir Karadenizli olarak en az güneşi sevdiğim kadar yağmuru ve kasvetli havayı da çok severim, böyle havalarda Seattle’lı bir gruptan grunge dinlemek gibisi de yoktur, tabii bir de kahve ve elinde atmosfere uygun bir kitap.. Sanırım en çok bu öyküyü sevmemin nedenleri bunlar, kendimi içinde çok kolay hayal edebilmem.

Bununla birlikte, kendilerini reddeden ve eserlerini ortadan kaldıran bilime karşı koyabilmek için Mars’a yerleşen fantastik kurgu yazarlarının savaşı –Sürgünler – oldukça ilginç bir öyküydü. Roket adam olan babasını 3 ayda bir gören 14 yaşındaki çocuğun hikayesi – Roket Adam – tipik bir Bradbury eseri gibi oldukça duygusal ve dokunaklıydı. Roket kazası sonucunda uzaya dağılan mürettabatın son saatlerine tanık olmak, kendileriyle, birbirleriyle ve hayatlarıyla hesaplaşmalarını okumak – Kaleydeskop – etkileyici ama çok da iç karartıcıydı.

Bu şekilde her biri uzayda, farklı gezegenlerde, farklı yüzyıllarda geçen ama kahramanları bizler gibi sıradan insanlar (astronot da olsalar onların da duyguları var :P) olan 18 tane öykü..

Resimli Adam 1969 yılında filme çevrilmiş. Imdb puanı sadece 5.9. Bu puan filmi izlemek için çok motive etmedi beni açıkcası. Ama Bitmeyen Yağmur öyküsünün olduğu bölümü izlemek isterdim. Benim zihnimde canlandırdığım ortamla kıyaslayabilmek için.

İyi okumalar…

Etiket: ,


Yazar Hakkında

Tüm dünyaya karşı bir kaliteci, özellikle süreçlere uymayanlara düşman. Süper kahramanlardan oluşan bir kalite takımının yöneticisi ve kurgu-bilim'in 4 silahşöründen biri. Bunlar yetmiyormuş gibi dinozor manyağı bir ufaklığın da annesi. Hepsine nasıl yetişiyor kendisi de bilmiyor ama bilimkurgu onun vazgeçilmezi. İletişim : yigityasemin1789@gmail.com